O An

Gece Gündüz
A A

Vurulmuşum gözlerinden,
Sessizliğinin kanatlarından.
Gülüşünü bir kez daha,
Yalnızca bir kez daha görmek için
Rüzgârla dövüştüm
Üşüdüm.
Kime nesi?
Gözlerin üşütmesin beni…
Uzun uzun dalışlarımda sen vardın
Kimseye söyleyemedim
Neydi bu içine düştüğüm çukur?
Kimdi beni buradan çıkaracak kişi?
Kimse hiçbir şey söylemiyordu
Herkes sükût tiyatrosundaydı
Susuşlarımızla rol alıyorduk
Yeşil perdeli altı toprak sahnede…

Kim durdurabilirdi bizi
Bu delikanlılığımızla,
Kim öldürebilirdi, söyle;
Biz çoktan gökyüzüne gömülmüşken?
Kapatıyor insan bedenleri
Gözlerimde dolup taşan manzarayı,
Gördüğüm en derin gülüşleri…
Ve düşüyor düşlerim gözlerimden
Üşüyor içim
Birkaç adım ötemdesin
Sarılsam kollarım arşa değecek
Sarılmasam
Gönlümün üstüne toprak atacaklar
Bir defa daha.
Ne derin bir kuyu kazdım kendime
Yine kendi ellerimle…
Anlam karmaşalığına düştüm
Alçak insanlardan alçak betonlara…
Zift dökülmüş yüreklere su verdim
Kirpiklerimden firar eden gözyaşlarımla
Bastım bağrıma, ağladım
Göğüs taşlarımla…

Anlayamadım kendimi
Bir bir düştüm
Kelimelerin
Kifayetsiz kaldığı vaziyete
Yalnızlığım tuttu kolumdan
Götürdü beni bir karanlığa koydu
Kalkamadım oturduğum yerden
Gidemedim başka karanlık yalnızlıklara
Orası,
İşte orası benim yurdumdu
Yaşadığım yerim, canım, memleketimdi
Ruhumun anasıydı bu karanlık
Seni koydum o karanlığa
Gözlerindeki karanlık bakışlarla
Sığmadın
Sığdıramadım
Sığdırmaya çalışmaktan vazgeçtim
Dolup taştın bu zifiriliklerden
Aydınlığı gördü dehliz gözlerin
Ve bir güneşi gördü o an gözlerim…

Hanım Zeliha Göksu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...