Gül Kokulu Mendil

Gece Gündüz
A A

Gül Kokulu Mendil

Yine bir gecenin ortasındayım, ekrana boş boş bakıyorum. Yazıp tekrar siliyorum, saatlerin ardından bilgisayarı kapatıp mutfağa koşuyorum. Isınması için bıraktığım çaydanlık buhar olup kurumuş, çaresiz bardakta kalan buz gibi çayı içiyorum. Her gün bir öncekinin aynısı ve her gün biraz daha kopuyorum yaşamdan. Derken ürpertici bir sonbahar sabahı şehri terk etmek geçiyor içimden, gidecek yerim olmasa da atlıyorum otobüse. Yanımda oturan kadın muhabbet ediyor cevap vermiyorum, insanlardan o kadar uzak kalmışım ki, ne diyeceğimi nasıl diyeceğimi bilmiyorum. Belki biraz da korkuyorum..

Cebimdeki paranın az olduğunu düşünmeden çıktım bu yola, bir kere de düşünmeden plansız yaşa diyorum dışımdan sessizce ama yine de korkuyorum işte. Bu an otobüse küçük bir kız çocuğu biniyor, elinde iki tane mendil. Her yolcuya yaklaşıp, almaları için gözleri ile yalvarıyor adeta. Bir gözü pencerede, aşağıda onu bekleyen kadına bakıyor korkarak. Sıra bana gelince yüzüme bakıyor, bir şey söylemeden gitmek istiyor. Korktuğumu anladı, o da korkuyor çünkü. Sesleniyorum ardından, yanıma gelmesini istiyorum ondan. Koşarak geliyor, cebimdeki tüm parayı uzatıyorum küçük kıza. Mendilleri kucağıma bırakıyor, parayı alıp iniyor otobüsten. Otobüs yavaştan hareket etmeye başlıyor, durmasını söylüyorum. İnsanlar bana bakıyorlar, ininceye kadar fısıldaşmalarını duyuyorum. Mendilleri, yolun ortasında dilenen bir adamın önüne bırakıp eve doğru yürümeye başlıyorum. Arkadan birinin bana doğru koştuğunu hissedince adımlarımı hızlandırıyorum. Dedim ya korkuyorum, artık ne insanlar ne sokaklar güven vermiyor bana. Arkamı dönünce, mendil satan o küçük kız olduğunu görüp rahatlıyorum. Neden geldiğini sorsam da yanıt alamıyorum, konuşamıyor çünkü. El hareketi ile anlatmaya çalışsa da anlamıyorum, gülümseyerek elini montumun cebine sokuyor sonra arkasını dönüp gözden kayboluyor. İçimde nedensiz bir huzur yürüyorum akşama kadar, köpek seslerinden irkilip yolumu değiştirsem de rahat olamıyorum. Üşüyen ellerimi montumun cebine sokuyorum, cebimdeki fazlalığın ne olduğunu görmek için çıkarıp bakıyorum. Küçük kız bir mendil daha bırakmış bana. Sonbahar havasını bastırıp, içime çekince korkumun endişemin kaybolduğu, o küçük kız gibi gül kokulu bir mendil..

Güneş Aydın

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...