Her Adıma Bir Nefes Bağlı

Gece Gündüz
A A

Her Adıma Bir Nefes Bağlı

Her adımda ve metre başına birkaç düşünce nefes alıyor içimde. “İçimde.” diyorum; çünkü burada sadece mantıkî şeylerden dem vurmuyorum.

İşlem yaparak bulur bir matematikçi bir problemin sonucunu; sonuç bölümünü okuyarak çıkarım yapar bir Türkçeci bir kompozisyonun; kulağını iyi açar bir sanatçı, bir ses sanatını notaya dökmek için; gözleriyle iyice süzer bir ressam, bir tabloda kullanılan renkleri ve anlamını bulmak, yorumlamak adına… İşte her mefhumun bir yolu var ifham kapısına giden. Ben ise geziyorum Çelebi misali. İçime çekeceğim daha çok hava var adım adım. Hepsi oksijeni oluyor başka bir penceremden açılan düşüncelerin. Her yerde düşünmem gereken bir şeyler var. Kâh oraya dair kâh ardımda bırakıp uzaklaştığım yere dair. Süzmem gerekiyor, beynimden akmaya başlayıp yüreğime ulaşırken ciğerlerimden de geçen bu, tonlarca yük taşıdığı hâlde tüy gibi içime dokunarak ilerleyen nehri. Güneş’te ayrı, Ay’da ayrı parlayarak ilerliyor. Her anında, hareket halindeyken hiçbir şey kaçırmamam gerekiyor. Çünkü gittiğim bazı yerlerde, bu nehrin kollarından birinin ait olduğu mecralar var. Bu mecraları bulmak için de gezmem gerekiyor… Böyle böyle hafifliyor nehir… Ve Güneş’i de Ay’ı da doyasıya yaşamak kalıyor bana.

Ve anlıyorum… Anlıyorum, bazıları da değirmene kapılmış dönüyorlar. Orada başka bir enerji oluşturmuşlar. Değirmen, olduğu yerde kendi başına çaresine bakar. Ama değirmenin bir manası var. Kervanın nasıl varsa… İçime böyle değirmenler kurabilen birileri varsa eğer, onlar için akıp gidip kurtulacağım bir mecraya sahip değilim. Yük değiller zira. Değirmen üretir; sahiplik ve aitlik, bereket ve süreklilik ifade eder. Ve daha nicelerini aslında. Bazıları… İşte… Nasıl derler… Neyse… Demesinler şimdilik…

Gözdenur Atilla

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...