Yük Vagonları

Gece Gündüz
A A

Bazı gecelere, sabahlara bir anlamsız bakıyorum
Çocukluğumu alıyor gibi yük vagonları
Taze bitmiş birkaç ölüm daha var yanımda
Şimdi çantamı koydum önüme
Biri, bir şarkı söylüyor
Upuzun bir yolun sonunda
Beni oraya kadar çekiyor
Bekletmiyor ama göstermiyor yalnızlığı da
Tümden varırken sana
Ne eksilir hikâyemin sayfalarında
Bir seni yazıyorum hayat denen romana
Ve bir seni çıkartıyorum lambadan
Düştüm belki Ali’yim
Belki de lamba cini
Ne fark ederdi?
Yaşamak üçü beşi
Sakince geçen geceler yormuyor ama sabahları var
Uyanmak uykusuzluğa, yorulmak yorgunluğa
Ve ölmek var en önemlisi uyandığında kalkıyorum
Yaşama bir faul hakkı
Sokaklara düşüyorum geceleri yangınlar
Sabahlarla eşit olamaz akşamlar
Şimdi her şey sana çıkıyor
Kapı kilitli, ev pis, sokak baca kokuyor
Öyle mehtaba karşı yaşamak deniliyor buna
Benimkisi sana karşı ölmek oluyor bunun yanında
Sahiden her hâlimle her hâline…
Şimdi yük vagonunu savıyorum başımdan, aralıyorum kapıyı
Ağır geldi yükler omzuma
Sürgün yedim kaç defa yine de yıkılmadım Allah’tan
Bitiş istiyorum
Sonunu görmek
Sonunu bile bile sona gelmek
İşte son yerdeyim
Beni baki et.

Furkan Eldem

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...