Yalnız Tırabzan

Gece Gündüz
A A

Yalnız Tırabzan

Kinim ve öfkem yükseliyor
Karşımda benden bir masa
Herkes düşüşü biliyor
Lakin acısı bize büyük bir caba

Sakinliği koruyacaktım üstelik, su uyuyunca
Korkunun gideceği yok
Gözlerim kan çanağı oldu yağmur sağanak olunca
Bu yağmurun vazgeçeceği de yok

Tıpkı gökyüzü kadar kara gece bulduğunda onu
Kuşlardan resim çiziyordu elbisesi gri
Ve zehir zemberek tuttum kolundan öldürdüm onu
Her şey değişti, sen değiştiğinden beri

Kitaplar insanlar gibi yere düşüyor
Büyük bir salon kapısı çıkmazları görmüş
Korkularım dilimi ısırtarak bağırtıyor
Bu savaş bitmez, dedem nelerini görmüş

Suskunluğunu biliyor insanlara tek kelime anlatmadan
Yalnız tırabzanların suskunluğu kadar
İlmek ilmek yalnızlığı tatmadan seninle
Ölüm ancak çareyi bulana kadar

Çünkü karışık düşüncelerin bana karışmasına izin verdim
Elimden gelmiyordu hiçbir şey,
Aslında ben kendime yeterdim
Ne denli bu kadar farklı olup dağıttı beni her şey

Gün yüzü görmeden gözlerimi kararttım toprağa
Bir beklentim olmadı
Ancak tek umduğum sendin anlasana
Bu gece dünkü ile aynı olsa da tek kuruş karnım doymadı

Ağlamaları duyarsın diye suyu açtım
Çocukları uykusunda tutan her şeyi bilmek gerekirdi
Bu yüzden senden bana kaldım
Ve öylece heybemi alarak kendimden kaçtım, kendimi bilmem gerekirdi

Su uyudu, kurtlar kuzularla kardeş oldu
Memleket oluk oluk kan akıtıyor yüzüme
Bazen adı din, bazen kardeşlik oldu
Tek vurduğun şey yalnızlık oldu yüzüme

Koskoca günleri sırtıma değer etmişim
Ve eğerimi almayı da etmişim ihmal
Hamallık bu aşkı görmeden gitmişim
Gözlerin beni güldürebilir bir ihtimal

Furkan Eldem

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...