Son

Gece Gündüz
A A

Son

-I-
Küçük bir kırmızı hayal
oldu artık şiirlerim.
Kalemimin mürekkebiyle boyandı
bir kız çocuğunun yüreği.

Geçmişte kaldı akide şekerlerim,
geçmişte kaldı gemiler
-dönülmez akşamın ufkunda yürüyen.-

Kimse yazmıyor artık
Sarı kâğıtlara mektuplar.
Kimse ölmüyor aşktan.
Ve kimse sormuyor şairleri
-yalnızlığı paylaşamayan.-

En son bir şiir defterinde
yıllar önce kurudu menekşeler.
Son kez bir kız çocuğunun yüreğinde
aktı sözlerimin rengi,
hissizleştim aniden.

En son bir mutluluk olacaktı
çocuk yüreğimde yaşadığım,
acaba nerede bıraktım?

-II-
Ben miyim bu,
kendini kendiyle bölen?
Yarım kaldı ismimin hikâyesi oysa
küçük mavi balonların rengiyle gülen.

Soruyorum adıma,
soruyorum var olmamışlığıma;
ne için bu kavga,
-kurtlar sofrasının şanıyla bezenen?-

Yitip gitti bu masada kocaman yürekler.
Yitip gitti ilhamım.
Soldu çocuk masumiyeti masallarım

Şimdi ben hiç var olmamışım
ne çıkar…
-yok gibi yaşamak-
değil miydi zaten adım?

Feyza Ünal

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...