Sıfır Benden Büyük

Gece Gündüz
A A

Sen hiç ortadan ikiye bölündün mü? Bir yanının hücreleri, yaşamaya delicesine direnç gösterirken diğer yanını gömdün mü toprağın altına? Olmayacak dua âminlerinin önünde, çaresizce diz çöküp aman diledin mi?

Yüreğinin üzerinde bir kaya parçasıyla uyandın mı peki? Ben çok uyandım. Koşsam hafifler mi şimdi? Hangi yöne koşayım? Döndüğüm her köşe başındasın; tüm düzlüklerde ve özellikle bütün yokuşlardasın. Bilirim seversin sen, insanı darda, soluk soluğa bırakmayı! Tüm yokuşlar sensin ve ben, artık çok yorgunum. Gitmelerinden, yaralarım iyileşirken geri gelmelerinden. Attığın oltalara her defasında umarsızca yakalanmaktan.

Sabahın 6:30’larına kadar bir kez bile gözümü kırpmadan baktığım soğuk duvarların ve seni beklerken ıslanmış yastıkların yorgunuyum. Ağlamak kardeşidir yağmurun. Her defasında yağmurdan sonra toprak kokusu gibi ağladıkça güzelleşiyorum sana.

Güzellik demişken; hâlâ senden güzel bir şey görmedim âlemde. Sözümde durdum, senden başka herkese kör oldum. Lanet olsun! Artık hiçbir kirli övgü dikkatimi çekmiyor. Tüm yüceltmelerin kandilini sende söndürmüşüm ben.

Hatırlıyor musun, benim için aldığın beyaz sardunyaları? İşte o sardunyaların saksılarında bin izmarit ezdim. Artık onlar da ölü! Bazen cam kenarındaki ölü sardunyalarla yokuşlara takılıyor gözümüz. Sonra yine gözyaşı, yine kül!

“Olmaz.” yoktu senin lügatinde ve her zaman “Bir, sıfırdan büyük.” derdin. Ben, artık yarınlara çıkan yokuşlara tırmanamıyorum. Artık sıfır bile benden büyük.

Fatma Hilal Kantarcıgil

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...