Kaleydoskop

Gece Gündüz
A A

Bir Kaleydoskop’un içinden bakıyorum Dünya’ya. Burada savaş yok. Soğuktan elleri üşümüş çocuklar ya da oyuncağa hasret çocuklar da. Anneler ağlamıyor, babalar çaresiz değil. Kimse kıymıyor kimsenin canına. Yılın her zamanı aynı hava. Ne kavurucu sıcaklar var ne de donduran soğuklar. Sonsuz bir mavilik. Maviliğin üzerinde renklerin geçit töreni. Suratsız insanlar yok; minnetsiz, merhametsiz ve taş kalpli insanlar yok; kakofoni yok, keşmekeş yok, kaos yok. Ben hiçbir “yok”luğu bu kadar sevmedim.

Kaybolup gidiyorum bu sonsuzluğun içinde. Tek yön bilet alıp kendi içine doğru kaybolmalara her zaman istekli olmuşumdur. Düşünsenize; beş duyunuzun bütün algıları açık ama bir tüy kadar hafifsiniz. Meditatif bir zihin, dingin bir yolcu.

Özgür bir ruhla neler neler yapılmaz ki? Dünya içerisinde illegal olan ve yasak diye adlandırılan ne kadar kural, kaide varsa hepsini yok sayıyorum. Burası benim medeniyetim ve hiçbir yasak yok.

Sokaklarım okyanuslara çıkıyor. Köşe başlarında yeni hayatlar satılıyor. İçinde bulunduğun ve seçme şansının olmadığı hayatını beğenmiyor musun? Gidip yeni bir hayat satın alıyorsun. “Satın alıyorsun.” dedimse öyle parayla değil. Bir gülücük karşılığında. Şimdi otur, baştan yaz kendini. Fiziksel görüntünü, zekâ seviyeni, sosyal statünü ve olmak istediğin her ne isen ona dönüştürülüyorsun. Sıkılırsan da sorun yok, gider yeni bir hayat seçersin. Bu, galiba kapitalizmin en olmasını istediğim ve masum hâli.

Ben, doğuştan Dünya’ya adapte olamayanlardanım. Ve benim gibilerin var olduğuna inanıyorum. Tam anlamıyla düzene ters doğmuşuz. Bir nevi ölü doğumuz aslında. Diğerlerinin bizi anlaması güç. Biz, kendi kendimizi ötekileştirenlerdeniz. Bozuk sistemin ve doğal işleyişin aksi yönüne doğru yürüyoruz. Azınlık olmamız kaybedeceğimiz anlamına gelmiyor; çünkü burada kaybetmek diye de bir şey yok.

“Sen hâlâ uyuyor musun?”

Fatma Hilal Kantarcıgil

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...