Uykusuzluk(0)

Monolog a-12

Monolog a-12

… Sıkıcıydı. Oldukça sıkıcı. Boşluk ve ayna mutsuzluğunun güneybatısında duruyordu. Sessizdi. Öldüren bir sessizlikti. Hatta ve hatta mumsuz ve ekimsiz
Sabaha Kadar

Sabaha Kadar

Saat 04.50 Gece mi desem sabaha karşı mı? Anlam veremediğim ikilemlerden birindeyim yine. Düşündüğüm ve umut ettiğim satırlardan oluşan bir
Yük Vagonları

Yük Vagonları

Bazı gecelere, sabahlara bir anlamsız bakıyorum Çocukluğumu alıyor gibi yük vagonları Taze bitmiş birkaç ölüm daha var yanımda Şimdi çantamı
Hazırsanız Başlayalım

Hazırsanız Başlayalım

Hepimiz el sallayacağız arkasından gidenlerin; elbet canımız yanacak, anlamı yok direnmenin. İlk kadın gidince İzmir kordonuyla boğacak kendisini; Ankara’da sirenler,
Boşunalıklarım

Boşunalıklarım

Yalanmış tüm şiirler, şarkılar, Uykusuzluklar… Şimdi ben günahkâr bir duvarın Başörtüsünü örtüşünü izlemekteyim Saçlarını savurduğu gecenin Bitişine üzülmekteyim Ellerinin yüzüme
Çünkü Ben Çok Uykusuzum

Çünkü Ben Çok Uykusuzum

Gecenin içinde düğmelerini ilikleyen duygularım var, kimseler görmüyor. Sen, başını yastığa yaslar yaslamaz uyuyan sevgili! Mavi gözlerini gökyüzünden almış, uykuya
Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...