Keşke(0)

Eylembilim

Eylembilim

Keşke içimin balkonu olsa. Aklımla oynayan tüm kelimeleri oradan sarkıtabilirdim. Bazı şeyleri önemsememeye başladım. İzmarit sayıları daha mühim geliyor artık.
Toz

Toz

Çok güzel bir rüzgâr çalınıyor kulağıma Rastlaşmış gibiyiz birkaç yüz defa Hangi ara bu kadar yakın, sıcak yani soğuklara Çıkagelirsin
Keşke Gelebilsen

Keşke Gelebilsen

Unutuyorum. Göğsümde saklanan ve ruhuma yapışan can gibisin Kapatıyorum gözlerimi, seni konuşuyorum Adım yok. Eski bir mahallenin iflah olmaz çocuğu
Sonra Konuşalım mı?

Sonra Konuşalım mı?

Hep ertelenen ve ötelenen adam oldunuz mu hiç? Ben tarihleri pek hatırlamıyorum artık. Silip gidiyorlar usulca. Kaç zaman oldu; hep
Devrim Arabaları

Devrim Arabaları

“Keşke.” Bu kelime ile başlayan cümlelerin hüznü, başka hiçbir cümlede yoktur. Kime sorsanız “Keşke demeyeceğim bir hayat yaşamak isterim.” der.
Keşkeler Olmadan Yaşayabilseydim

Keşkeler Olmadan Yaşayabilseydim

Keşke, üstünde adres yazmayan, pulsuz bir mektup olsaydım. Tüm dünyayı dolaşsaydım bu sayede. İçimde süslenmiş krepon kâğıtları Okuyan herkese umut
Sahi, Bir Şiir Yetecek Mi?

Sahi, Bir Şiir Yetecek Mi?

Bir duman yetecek Annenin ölüm haberini getirmeye Annen baban ya da onsuz asla yapamayacağını düşündüğün kız kardeşin Ya da herhangi
Keşke Hiç Büyümeseydim

Keşke Hiç Büyümeseydim

İnsan beli bir yaşa geldikten sonra evini terk etmek zorunda kalıyor. Yıllar önce evim dediğim yeri terk ettiğimde anladım ki,
Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...