Sonu Olmayan Bir Hikaye

Gece Gündüz
A A

Sonu Olmayan Bir Hikaye

Bazen kendimi bir hikâye kitabının baş karakteri zannederim. Kendi hayatımı anlatan bir hikâyenin asıl kahramanı olduğumu düşünürüm. Tüm geçmişi gözümün önüne getirdiğimde okunmuş ve eskimiş, kenarına notlar yazılmış yırtık sayfalar, altı çizilmiş kelimeler görürüm. Sadece bir hayattır yaşadığım ve yaşadığım hiçbir şeyi planlamamış, belirlememişimdir.

İlerideki gelecek ise henüz gerçekleşmemiş hikâyelerin birleşimi, okunmamış sayfaların kalınlığıdır. Yaşayacağım bir sonraki olay, kazanacağım tecrübeler, kaybedeceğim insanlar, yapacağım ve tutmayacak olan planlar, ihanetler, mutluluklar, hayal kırıklıkları… Hepsi benim hikâyemde olacak olanlardır. Önceden yazılan ve okunma sırasını bekleyen cümleler gibi her zaman.

Bence saygı duyulmalı hikâyelere, kişi kim olursa olsun. Herkes gibi benim de bir hikâyem var, kimsenin bilmediği.

Bu hikâyede kimler yoktur ki; Siyah Panda, Düşünen Palyaço, Hor Görme Şakir, Karockutu, Aziz Jack, Çomars, Kara Şövalye, Anarko Panda, Kuru Kafa, Rapstar, Duyan Deaf, Kafedeki Kedi, Wa, Apollo Oğlum Git Kap, Kenzo, Azrail’e Göz Kırpan Killa, Küçük Kurbağa, X Karanlık, Joker, Dikenli Tel, Kehanetin Oyuncağı, Kaptan Uçan Tekme… Tüm bunlar arz-ı endam eder yolculuk boyunca.

Çarpıcı bir hikâye bu; kötü insanlar tüm suç ve günahlarını hep bu karakterlere yüklerler ama kılıç kuşanıp, savaşıp savururlar düşmanlarını her zaman. Fantastik ve kara mizah tadındadır hikâyesel yaşamları, kendilerine sahip çıkamadıkları için hepsi rüyada gibidir; başkalarının hayatıymış gibi geçiştirirler en önemli kararlarını kurguladığım dünya ile gerçek olan arasında.

Belki yaşlanınca birileri ile sohbet ederken bahsederim hikâyemin tamamından ama şimdi değil. Çünkü güvenemiyorum kimselere; saygı duyulup, önemseneceğini de zannetmiyorum zaten. İnsanlık çürüdü ya da bilmiyorum belki ben çürüdüm.

Şimdilik hikâyem hiç kimsenin umurunda olmaz inan ki. Hem ortalığı düşük cümleler işgal etmiştir, bu gürültüde kimse sesimi duymaz. Hatta hiç duyulmaz, duyulmaya zahmet bile edilmez.

Ama sorarlarsa hikâyemi “sonu yokmuş” dersiniz.

Enginalp Derince

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...