Afili Lafların Kızı Değildi

Gece Gündüz
A A

Afili Lafların Kızı Değildi

Hiç unutmam, unutamam, unutacağımı da sanmam. Sıcak bir ağustos akşamıydı, pencereden girerek perdeleri oynatacak rüzgâra muhtaçtık. Yok yok soğuk bir aralık gecesiydi, kapı aralıklarına bez parçaları koyarak soğuğun içeri girmesini önlemeye çalıştık. Her neyse, mevsimin ne olduğu ne fark eder? Yine canımın acıdığı bir akşamdı işte, yastığa gömülmek istediğim.

Dudaklarını araladığında öyle bir söz çıkmıştı ki ağzından, üstüme alınsam yüreğim dayanmazdı. Hatta bırakın yüreğimi, vücudumun iflas erteleme isteğini sunması söz konusu hâle gelirdi. Üstüme alınmasam karşıdaki sürekli yıkıma maruz kalan dağlara yazık.

Güven hakkında fazlasıyla basit bir söz söylemişti; zaten onu tanıdığım kadarıyla afili lafların kızı değildi. Ne zaman birkaç afili cümle kursam anlamazdı beni. Herhalde anlamadığı tek şey cümlelerim değildi, beni de anlamıyordu. Damarlarımdaki zengin güven rezervlerini dilediği kadar sömürebileceğini; bana kendi dilini, kültürünü, dinini empoze edebileceğini bilmiyordu. Üstelik benim, buna dünden güvenli olduğumdan, -pardon- gönüllü olduğumdan da habersizdi.

Sanırım hikâye bu kadar zor değildi, çeşitli iki kelimelerle özetlenebilirdi.

Başkasını seviyor.
Umurunda değilim.
Canımı acıtıyor.
Rezil oluyorum.
Bayan Nihayet.
Sezen Aksu.
Nazan Öncel.
Müslüm Gürses.

Emir Evren

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...