Saçlarımda Savrulan Zaman

Gece Gündüz
A A

Saçlarımda Savrulan Zaman

Günün akşama varan saatlerinde oturuyorum denize karşı. Kokusunu içime çektiğim hava mı bulanık yoksa içim mi kestiremiyorum. Düşünmemek için zorluyorum kendimi. Düşüncelerim boz bulanık… Oturmuş kendime bakarken, kendime uzak kalışıma şaşırıyorum. Zamanın kıskacında akıp giden anılarım ve içimden gidemeyenlere bakıyorum; baktıkça dağılıyor her şey. Düşüncelerimi toplayamıyorum.

Bir şeyler var biliyorum söylenmesi gereken, tüm benzerliklerden ayrı tutulması gereken. İfade gücümü kaybediyorum. Düşünme yetim siliniveriyor beynimin loblarından.

Tek seni ayırt ediyorum tüm kalabalıklarında düşüncelerimin. Sadece sana ait anılar sırıtıyor içimde. Birkaç sözcük dilimin ucunda… Sustuklarımı haykırıyorum şimdi. Zamana bıraktıklarımı, yarım bırakılmışlıklarımı… Anlatsam da anlayamayacaklarını döküyorum dilimden.

Oturmuş geride bıraktıklarıma bakıyorum. Gecenin karanlığında, içimin karanlık taraflarını aydınlatmaya çalışıyorum. Bir ışık ararken, seni buluyorum içimde. Tüm yollarımın kesiştiği yerde adını sayıklıyorum. Daha önce söyleyememişliğimin acısını çıkarırcasına; defalarca adını söylüyorum.

Sonrası sessizlik… Sonrası yine bulanık… Oturduğum yerden sana bakıyorum, gördüğüm hayalin ortasında seni duyumsayarak. Bir rüzgâr esiyor aniden. Kapıldığım düşüncelerimden sıyrılıyorsun. Saçlarımı savuruyorum zamana karşı, sana karşı savruluyor hayat. Sen bulunduğun yerden gülümsüyorsun; ben senin olmadığın duraklarda ilerliyorum.

Sonrası soğuk… Sonrası şiddetli sağanak oluyor içimde. Ve sen uzanıp giderken düşlerimden, ben öylece oturmaya devam ediyorum.

Emine Üstün

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...