Bir Çocuk Demiş

Gece Gündüz
A A

Bir Çocuk Demiş

Gökyüzünde süzülen bir uçurtma ve bir çocuğun kahkahası kapladı yeryüzünü. Önce evlerinden çıktılar, sonra da hayallerinden yavaş yavaş. Ne öfkeyi ne nefreti barındırmadılar yüreklerinde. Yüreklerinde umudun şarkısı… Kelimelerinde barışın adı dolandı; ne kimseyi üzdüler ne de kimseyi suçladılar. Çocuktu onlar, masumiyetin kalesiydi isimleri.

O kibirli kalabalığa sırtlarını dönerek oyunlar oynadılar. Türküler söylediler hep birlikte. En benmerkezci evrelerinde bile, kimseye acı vermediler. Onların bencilliği, oyuncak kavgasında; onların öfkesi, sokak oyunlarında kaldı. Bir yetişkinin bencilliğine varamadılar.

Bir çocuk kurtaracaksa geleceği ve bir çocuk adında değilse sadece barış. Umudun adıydı çocuk. Kimi zaman bir çocuk parkında, kimi zaman bir sokak arasında… Geleceğe uzanan her düşte onlar vardı. Üzerinde türlü planlar yapılan, üstlerinden eksiklikler tamamlanan; belki sadece çok sevilen onlar.

Parkın birinde bir çocuk tanıdım ben de; elinde pamuk şekeri, yalnız oturan bir çocuk. Annesi ve babasını hiç tanımamış, babaannesinin gölgesinde filizlenen bir çocuk. Yaşıtlarına benzemeyen, o küçücük çocuk sormuştu bana:

“Beni neden oyunlarına almıyorlar?”

Ona nasıl anlatır ki insan, “Büyümeden ayrımcılığı tanıdın; büyümeden kaybettin bu hayatta.” diye. Oysa küçücük yüreğinde, kazanılabilecek o kadar çok şey saklıydı ki. Şimdi nereden başlanır; kimsesiz ve yalnız kalışında, onun suçunun olmadığına? Bu hayata tutunmak için ellerinin daha çok küçük kaldığı; söyleyin, nasıl izah edilir?

Herkes gibi sessizce gülümsedim ben de. İzahı olmayan şeylerin derin sessizliğine gömülerek. Bir çocuk sustu. Kahkahası eksildi yeryüzünün ve umudu yarınlara bakan gözlerinin. Eksildi çocuğun sevgiye aç yüreğinin, tek bir kıvılcımla alevlenen koru…

Emine Üstün

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...