Yoksun

Gece Gündüz
A A

Yoksun

Yoksun.
Ben yoksul, ben yetim, ben kırık bir çay fincanı
Ardından ne kadar şiir yazılabilirse, yazdım
Ardından ne türküler eskittim, yoksun.
Olsun değildi artık; olsunlar, olmasınlar avizede sallanıyor gece yarıları
İhtimaller, kayıp bir sandal; sen, dalgalı bir köy kasabası
Yetişemiyorum.
Tutunamadım, tedavülden kalkan tüm ayrılıkların eşiğinde kaldım, yine de
Yoksun.
İçim yenik; sen, uzakta saçlarını sererken adamın gözlerine
İçim kül tablası, dudaklarıma sinen tadının arka planında
İçim, sensiz. Ben, sensiz. Sen, sabahına şehvetle uyanan bir kadın
Ben, fütursuzca özleyen seni; özlemekten başı önde, gururuyla ayakta kalan
Ben, sesine günaydınları kaçıran, gülüşünde adımı unutan ben
Şehrin harabe semtinde, son kalan taburede yaşlanıyorum.
Yoksun.
Üstümden alsan; senlik, sana dair ne varsa sökülse gönlümden
Parmak uçlarının her zerresini ezbere bilmeseydim keşke
Keşke, sen bana uyanmasaydın umudumun tükendiği noktada
Belki o zaman silebilirdim beni benden
Belki o zaman…

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...