Veda

Gece Gündüz
A A

Veda

Bomboş kaldı şehir
Meğer ben dahil dolumuşuz seninle
Kırmızısından ışığı, caddelerinden buğusu eksilmiyor haylazlığımın
Ses etmelerin eşiğinde içten içe sana hâlâ yanığım
Kalmadı bilesin bende ne hal ne tavır
Sönmüyor da kıvılcımın tutuşur adının gezindiği yerlerde
Düşünüp seni dar odalarda, sıkışan ruhuma sızı katarım
Ne âlâ ama!
Şirazesi kayan sabahların tozlu sayfalarına bulanmış kokun
Küskünlüğüm bu yüzden hep, çok ağır yokluğun
Çık gel demeye ne dilin gücü yeter ne gurur açar kapısını
Sarmakla geçer sanma aynı yerden atar dikişi yalnızlığın
Kabuk bağlamaya müsaadesi mi var ki hayatın?
Dik yokuşların tanınmış ayrılık ateşi
Ben ise tuzla buza eda etmiş sevda eri
Boğulup gözlerinde şükürler demeye bin şahit
Yok ki senden başka kabulü, gidecek yeri.

Vazgeç dersen, aklım almaz sebepsiz gidişini
Bahaneler safsatasından kurarsın en yüce cümleleri
Kötü ve çirkini yaz bana
Ve biraz da papatya getir adamım, yazık olmasın kırlangıçlara
Bas hadi ömrünün üstüne, yeşili de sensin beyazı da
Asar şımarıklığımı dikilirim karşına
Aynalara ne gerek! Gözlerin yeter beni sende bulmaya
Belki biraz ağlarım, akar rimeli şeytanın
El sallayarak çekilirim, veda eder kadının
Hiç şüphen olmasın seni unutacağıma
Alışırım elbet ama yeter ki gece olmasın.

Gülümse bana son kez veda cakanı sokuştururken yakana
Kalmasın içinde bir hiç bile
Savur külünü, eteğini bize dair ne varsa
Az biraz kapat sesini vurgunluğun, Can’ın yanarsa
Mühim değildir artık son yazmak hikâyeme
Kömür gözlerini kaldırıp göz bebeklerimden öteye;
Tenimi durular akıtırım senden geriye
Geleceksen eğer ne de olsa diyerek bana
Bıraktığın yerde bulursun sesimi, en iyi cevaptır bu sana…

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...