Müzeyyen

Gece Gündüz
A A

Müzeyyen

Gözlerimin etrafını saran huzurlu bir rüya gibisin.
Benliğimin emanet olduğu ve parmak uçlarımdan itibaren teslim hissettiğim o anın, derin hissi içerisindeyim halen.
Bugün hava aydınlık. Bugün sen de çok güzelsin. Bugün bu kentin tüm sokakları sana çıkar.
Aklım bir karış havada, sesin dolaşır durur içimin en kuytu yerlerinde; ben, ara ara camdan dışarıyı seyreder, bir sigara daha yakarım. Ah, Müzeyyen. Ah…
Üstümde bana dar gelen ruhumun ağır hâli ile konsoldaki resmine bakıp bakıp iç çekiyorum. Utanmazsın Müzeyyen.
Gülüşünün içimi ısıtmasından tut, sana baktığımda başka bir hayatın perdesi aralanıyormuş gibi hissettirmen bence fazla acımasız.
Daha önce yaşamıyormuşum meğer, daha öncesi bilinmeyen denklem gibi sanki.
İyi olan ve iyi kalan her şey çeker gider Müzeyyen ama sen, bu dünyaya ait değil gibisin.
Saçlarının kokusundan, uyurken masalları aratmayan duru güzelliğinle başka bir hayata aitsin. Ve çok güzelsin.
Seni bilmem ama ben, sende kendimi unuttum, sana bıraktım tamamen; bir deniz düşün ve bir kayık, ben kürekleri sana verdim Müzeyyen, çek istediğin yere bizi.
Gülüyorsun, 30’uncu yaşımın tam ortasından vuruluyor sevdam; avuçlarım, sana koşarak gelir gibi telaşlı ve asi.
Senin dışında Akşam Sefası şarkısı çalmıyor plakta, rakı senin dudaklarına düşünce güzel.
Ne bileyim, öyle işte…

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...