Kitaplar Güzeldir

Gece Gündüz
A A

Kitaplar Güzeldir

Kitaplar güzeldir.

Satır aralarından anlam çıkarttığımız, altını kara kalemle itina ile çizdiğimiz, bize hoş gelen ve en mühimi iyi hissettirip bizi anlatan kelimeler edindiğimiz çok gecelerimiz vardır bizim.

Bu sahiplenme duygusu, okunan her sayfada daha da arttığı gibi, biz okuyanlara bir nebze de tedavi yöntemi gibi gelir.

Bizler, ne yaralarımızı ne acılarımızı sakladık küçük bir “iyiyim” kelimesinde.

Bizler için ki bu bizler kelimesinden kastım: İşittiği güzel bir sözde, gözyaşını entari gibi gözlerinden sıyırıp atabilecek kadar çocuksu, okurken hayatın gerçek yüzünün tozpembe olmadığını görebilecek kadar da olgun kişiler olarak, tam da şu anda gözlerimizi kapatıp düşünelim istiyorum.

Düşünelim.

Onlarca sözcük, binlerce harf bir araya gelince tarifi mümkün olmayan hisler ortaya çıkartıyor ve bizler, her sayfa başında bir fincan kahve daha bitirecek kadar seviyoruz kitapları…

Sevin. Sevelim. Şu, bir perde sonrasında ne yaşayacağımızdan bihaber olduğumuz ve adına hayat denen bu döngüde yapacağımız en güzel şey olur okumak.

Mesela bir kitapta okumuştum, “Hayat güzel…” yazıyordu. Ben, okuduğuma hemen inananlardanım. Hem okuduğuma inanırım hem de içinde tozpembe olan şeylere.

Geçenlerde bizim evin sokağında 3-5 çocuk toplanmış erik ağacının altında oturuyorlarken onların aralarında geçen mühim bir konuya kulak misafiri oldum. Yaşlarının henüz dokuzu geçmediği bu delikanlıların, bir kitabevinin önünden geçerlerken camekânda gördükleri bir romanı, sırf harçlıkları yetmiyor diye her gün sayfalarının değiştiği saatte gidip camın önünden okuduklarını ve -onlara göre- ana karakterin aslında kitabın sonunda yaşaması gerektiğini aralarında istişare yaparlarken dinledim.

Evet, bu çocuklar henüz 9 yaşında ve oradan bir yerden “Vay be!” dediğinizi duyar gibiyim. Haklısınız.

Tam da bu yüzden ben severim kitapları; şayet sizlerin de bu 9 güzel delikanlı hatırına sevmenizi isteyebilirim.

Yaşamaktan artakalan zamanlarımızda okumanın, başka insanların hayatlarına misafir olurken ceketimizin düğmelerini iliklemenin; önce 1 dakika saygı duruşu ardından gelen, cam kenarında berjeri çekme hazırlığı bittikten sonra kitabı elinize alıp önce muhakkak koklamanın önemini size nasıl anlatırım, bilemiyorum ama bugün günlerden ne olursa olsun, hayatın bugün götürdükleri, bizden ne kadar fazla olmuş olsa da bugün boş verin. Bugün okuyun.

Okumak güzeldir. Okuyun. Okuyalım.

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...