Kırgınız

Gece Gündüz
A A

Kırgınız

Kırgınız.
İçimizde kalanlar, kursağımızda kalanlardan daha büyük. Daha zor yutuluyor.
Üstüne istediğimiz kadar su içelim, göğsümüzde kalıyor hep.
Hâlbuki bu yaşımıza gelene kadar epey düştük. Dizlerimiz az kanamadı bisiklet tepelerinde, misketlerimiz az kaybolmadı hani; topumuz, yan komşunun bahçesine kaçınca da ellerimiz acımıştı hatırlarsanız.
Bu, diğerlerinden farklı, biliyorum.
Zaten diğerleri olsun diye ne çok can atıyoruz.
Küçük olmayı, suçluluk hissettiğimiz tek şeyin annemizin vazosunu kırmak olduğunu, tadını hiçbir yerde bulamadığımız ekmek aralarını ya da pazartesi gününün o sevimsizliğini hissettiğimiz günlere geri dönmeyi her birimiz istiyoruz.
İmkânlı ya da değil, bunu içten içe istemenin dışında, şu yaşadığımız/içinde bulunduğumuz hayattan bir nebze de olsa sıyrılıyoruz isterken.
Hayaller kuruyoruz. Olmayacağını bile bile kurduğumuz hayallerimiz var.
Gün bitiminde ağzımızda tadı kalan yorgunluğun, gece başlayınca yaşayan bizler için önemi büyük.
Önem taşıyan şeylerimiz var. Önemsemeyi seviyoruz.
Bir de gidenler var tabii, biz kalanların dışında…
Belki pembe panjuru olan evlere, şahane bir sahil kasabasına ya da zenginliğe ulaşma hayallerimiz yoktu ama içinde, hep bir varış vardı. Hep bir nihayete eriş. Hep bir umut. Hep bir avuntu.
Elimizde ne mi var?
Kırgınlıklarımız ve hayallerimiz. Bu kez daha sıradan olan…
Sizin aksinize ben, hâlen pazartesi günlerini seviyorum. Hâlen zorluyorum hayallerimi ama inanın bana, sizden daha çok istiyorum 5 yaşında bir kız çocuğu olmayı…
O zaman, dayak yerken bile “Anne!” diye ağlayan çocuk yanımızı, sofra adabını öğreten babayı ve en güzeli de mahalledeki Mehmet Ağabeyi özledim.
Kırgınız.
Elimizde olanlara değil, yitirdiklerimize. Kazandıklarımıza değil, kaybettiklerimize.
Bizi büyüttü diye annemize, omzumuza bunca şey yetmezmiş gibi çuval gibi yüklenen ekmek parası derdine ve tam da “Bu kez oldu.” derken hayatın, seni alıp “En baştan başla.” demesine kırgınız.
Olsun. Boş verin.
İyisi mi ben yazayım, siz okuyun.
Siz yazın, ben anlam çıkartayım.
Okumak güzel şey… Zaten başka ne gelir elden?

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...