Galata

Gece Gündüz
A A

Galata

Nasıl zor nasıl yalnız hissettiğimi anlatamam
İçimin sokakları tenha, duvarları soğuk
Sarkıtıp düşüncelerimi balkondan aşağıya, uyumak istiyorum
En büyük lütuftur bu, bizim gibi gece yaşayanlara
Kelimeler, diyorum efendiler; sükûta erişini seyrediyorum
Vapurlar, simitler ve çay bardakları uzaklaşıyor gitgide
Galata suskun
Kim bilir daha kaç kadeh gerek seni unutmaya
Sönmeyen fenerin loş ışığında tutulan nöbetler az
Süreyya Efendi’nin bilmem kaçıncı şiiridir bu, yürekte kanayan
Ve sen nasıl bir düşsün ki uyandırmayan uykudan
Ve sen nasıl bir gerçeksin tüm yalanlardan arındıran
Bırakın efendiler, bitap ömrümün son gülü de solsun
Ya da açsın Gülhane Parkı’nın en nadide yerinde
Bahçıvanlar, çocuklar ve kadınlar dolaşsın etrafında
Düşüversin yanık bir türkü gibi ağızlardan izmaritler
Nitekim açıversin mayısın bir günü
Ben uzakta olurum.
Ben bağdaş kurar, Kadıköy’ün meydanlarında şiir yazarım
Bırakın beni siz, sahi siz nasılsınız?
Rutubet kokan kalpleriniz çürümedi mi hala?
Öfkeniz ve küstah düşünceleriniz yer etmiş beyninize
Siz kirlisiniz.
Benim beyaz duran ama pas tutan yanlarım var
Bir de camı çerçevesi anason kokan sesim
İçine hasretin en delisi kaçmış nefesim
Sahi, bugün de akşam olacak değil mi?
Perdeyi çeker hayat üstüme
“Nerede kaldım?” diyemeden başa sarar plak gibi
Ben öylece dururum.
Durmak da iyi bir eylem gibi sanki.

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...