Ahsen

Gece Gündüz
A A

Ahsen

Sonra durdu kadın. Sağ elini, kar beyazı dolan pardösüsünün cebine atıp bir dal sigara çıkarttı. Yüzü asık. İçi tedirgin. Televizyon hâlâ tek kanal… Herhangi bir vagona binip yolculuk yapmak istedi. Sus diyemedi sevdiği adama, kal demekten daha zordu susmasını istemek. Aralık ayının en hazin sabahında vedaya meydan okuyan gözleri, daha fazla direnemeyip kendini trenin raylarına bırakan gözyaşları; sadece elinin tersinde duruyordu.

Gelip geçen insanlar ve kadınlar vardı. Hepsine özeniyordu. Her biri yakışıklı beylerin kollarında yolculuk etmeye gidiyordu. Ahsen ise adı Veda olan vagona tek gidişli bir bilet alıyordu o an. Hâlbuki bu yaşananlar çok saçmaydı. Bu yaşananların, bir hayal ürünü ya da fazla alkol almaktan beyninin ürettiği bir dize dram sahnesi olmasını yeğlerdi. Öyle miydi? Keşke öyle olabilseydi. Büyük saatin altında içine kaçan sesini ses etmeden saklayan Ahsen, sigarayı içemedi.

30’lu yaşlarının zarafetini yaşayamayan Ahsen, ardından bakakaldı adamın. Saat hızla aktı o an. Elleri ile gözlerini sildi. Rimeli aktı; gözleri kıpkırmızı, yüzü safran sarı. Saçlarını topladı. Atkısını daha sıkı sardı boynuna. Siren sesi, beyninde canlanan az önceki tabloyu silmedi ama iç çekip vezneye gitti.

-Bir bilet bayım!

Adam çoktan gitmişti.

Dünya Pamuk

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...