Tornavida

Gece Gündüz
A A

Tornavida

Elinde tornavida, arabayı tamir ediyordu.
Elleri simsiyahtı.
Yağlı havluyla terini sildi.
Tornavidayla bir şeyleri kurcaladı.
Üzerinde hafif kirli bir tişört, yırtık bir kot vardı.
Arabayı tamir etmeye çalışıyordu.
Nihayet tamir oldu.
İşi bıraktı.
Terini havluyla sildi.
Biraz yürüdü.
Karısının elleriyle hazırladığı ekmek arası peyniri yedi.
Bir de çay içti.
Yedi.
İçti.
İlk defa işe başladığı yıllara geri döndü.
12 yaşındaydı o zaman.
Babası eline tornavidayı vermiş, işe başlatmıştı.
Ustası 10 yıl boyunca ona işin inceliklerini öğretmişti.
O artık ustaydı.
Arabanın sesinden sorunu anlıyordu.
İşçiydi.
Ama mutluydu.
İşi vardı.
Çocukları vardı.
Aradığı ne varsa silinmişti.
Evet, eğitimi yoktu.
Ama elinde ekmek taşıyordu.
Hiç’liğini Yok’ladı.
Ama her hiçti.
Hepimiz Allah’ın gölgeleriydik.
Ekmek arası peyniri yemeye devam etti.
Gururluydu.
İşi vardı.
Kendi okumamıştı ama çocuklarını okutuyordu, güzel.
Çayından içti.
Emeğinin karşılığını alıyordu fazlasıyla.
Çünkü eli ekmek tutuyordu.
Öyle lüks değildi ama arabası vardı.
Evi vardı.
Çocukları futbol kursuna gidiyordu.
Karısı el işi yapıp evin geçimine katkıda bulunuyordu.
Geçinip gidiyorlardı işte.
Elindeki ekmekten ısırdı.
Karısıyla akraba vasıtasıyla tanışıp evlenmişlerdi.
Karısını çok seviyordu.
Karısı da onu…
Çayından içti.
Yedi.
İçti.
Sonunda ekmeği ve çayı bitirdi.
Alüminyum folyoyu sarmaladı, çöpe attı.
Karnını doyurmuştu.
Yeni gelen arabayı tamir için tornavidayı eline aldı.

Dilara Pınar Arıç

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...