Kedim ve Ben

Gece Gündüz
A A

Kedim ve Ben

Her insanın bir dostu olmalıdır.

Dostlar gereklidir. Hem bu hayat için hem de ahiret için… Yaşamımızı güzelleştirir, bambaşka hâle getirir.

Sevgili kedim de benim için öyle. Yumuk yumuk elleri, kocaman kulakları ve küçük suratıyla kedim, benim vazgeçilmez dostum oldu.

Onunla ilk tanışmam biraz acı aslında. Bir komşumuz, E-5’in kenarında görmüş, hayvancağız bir türlü karşıya geçememiş. Komşumuz onu siteye getirmiş, kapıcıya “Ona bir yer yapalım.” demiş. Ancak kapıcı onu dışarı atmış. O tanıştığımız gün, bir yavru kedi sesi, ağlar vaziyette evimizin içindeydi sanki. Babam onu kurtardı. Meğer arabaların geçtiği otomatik kapıya bacağı sıkışmış ve tüm kaslarını tamamen sıyırmış.

Hastaneye götürdük. Günlerce uğraştık, saatlerce bekledik. Ancak, bacağını kurtaramadık. Fakat o üç ayaklı hâliyle bile öyle sevimliydi ki!

Ona baktığımız ilk günlerden birinde Kısmet adı çıktı ağzımdan. Kısmet…
O, benim Kısmetimdi. Ve benim hayatımı güzelleştirmek için gelmişti.
Benim için öyle değerli ki ince sesli miyavlamalarını duymadığımda çok özlüyorum.
O, benim canımdan bir parça oldu.
Canım oldu.
Onu artık sevgiyle büyüteceğim.
O, hayatımı renklerle boyayacak, bense onun eksik haline rağmen, onu anne şefkatiyle seveceğim.
Tıpkı bir anne gibi…
Kucaklayacağım, okşayacağım.
Aramızda kimsenin bilmediği, tatmadığı bir sır olacak: Gerçek dostluk…
Konuşacağım onunla tıpkı bebeğim gibi…
Dertleşeceğim onunla.
Güleceğim.
Ben, onun annesi olacağım, o benim kızım olacak.
Ta ki bu dünyadan göçene kadar…
Hayat denen o çizgi son bulana kadar…

Dilara Pınar Arıç

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...