Gölge

Gece Gündüz
A A

Gölge

Öğlen olmuştu.
Uyandı.
Mutfağa gidip bir iki lokma ağzına attı.
Yutkundu.
Kızdı.
Kızdığında başı dönmeye başlardı.
Başı dönüyordu.
Durduramadı.
Dönüyordu.
Gözlerini kapattı.
Açtı.
Başka bir odadaydı.
Bir adam yanına geldi.
“Gördüğün her şey gerçek mi sence?”
“Ya o gördüklerin sadece numunelerse?”
“Ya daha güzel bir hayat varsa?”
Gözlerini kapattı açtı.
Gözlerini kapattığında beyaz bir odada oluyordu, açtığındaysa geri dönüyordu.
Gözlerini kapattı.
Siyah giyimli adam yine geldi.
“Gördüklerin sadece gölgelerse, Şeyma?”
“Ne yapacaksın o zaman?”
Gözlerini açtı.
Odadaydı.
Tavanı seyretti bir süre.
Gözlerini kapattı.
Beyaz odaya tekrar geldi.
Adam tekrar sordu, “Ya gölgelerse, Şeyma?”
Gözlerini açtı.
Odaya döndü.
Yatağından kalktı.
Adamın sözlerini duydu, “Gölgelerse?”
Aynaya baktı.
Sonra da aynanın yanındaki gölgeye…
Gölge…
Gölgesi onunla karşılıklıydı.
Karşıtıydı.
Kar yağıyordu dışarıda.
Her yer bembeyazdı.
Çocukların tatili olmuştu.
Gözlerini kapattı.
Bir fısıltı duydu.
“Gölge…”
Gözlerini açtı.
Gölgesi karşısındaydı.
Bu hayat bir gölgeydi.
Bizler birer gölgeydik.
O da gölgenin gölgesi…
Bir fısıltı duydu.
“Gölge…”
Sonra adamın gölgesi kayboluverdi.
Aradı taradı.
Bulamadı.
Her yeri aradı.
Hatta gazeteye ilan verdi.
“Gölgemi kaybettim. Hükümsüzdür.”
Yıllar geçti.
Bir not buldu.
Gazete kupürüydü.
Şunlar yazılıydı.
“26 yaşındaki kadın kalp krizi geçirerek vefat etti.”

Dilara Pınar Arıç

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...