Güzgünler

Gece Gündüz
A A

Güzgünler

Ürkek bir kalem düşün olur mu?
“Beni seviyor musun?” demeye ürkek.
Göz pınarlarının hücumuna korkak.
Virane gecelerin lütfüne sığınıp duran bir aşk elemeli.
Turna kutudaki hapsolmuşluğa çocuksu bir yazı.
Elinden alınan her şeker gibi bir diğer şekerini de kaybediyordu acı kurabiyelerin hamurunda.
Sadece göğsünde huzura nefsin kalakalsam ya…
Güzgünler* arasında sadece dursan burada.
Öyle uzak öyle tuhaf ki bakışların; inan mukayyet olamıyorum çekimserliğine.
Beşi bel, onu on sekizine yaklaşmış hisarda bir lamba daha.
Aydınlatamıyor ki kendini, göremiyor ki önündeki engebeli zemzemleri.
Lakırdılar her bir yanda çanak tutuyor, ne geçmiş gidiyor ne geleceğin bugün kalıyor.
Ardı arkası kesilmeyen parçaların boş bir rötuş çizgisiydi zaman.
Benim için anlam içinde yoksunluk hâsılatıydı.
Varım akşamsefasının buram buram kokan aldatılmışlığın kederi muallâsında, yoğum kör bucak kasılmış yalanlar.
Seçim elde mi ki? Gönülde ihsan eyler mi tüm sevdiklerini?
Ne dost ne para uzak; her ikisi de yarınım kadar bana.
Param olsa ateşten gömlek olurdu.
Titreyen vücutlara nimet olsun diye.
Dostum olsa şiirlerimi bahşederdim haranı mukabele eyleyen güzdeki gönüllerine.
Sancak fütursuzca tepede!
Leylak kokuyor tüm firar zedeler
Al tokluğu rıhtımda
Müstesna aşk-ı kabirim
Ve yoksundan mütevellit sızlayan serçem
Güzide gözlerin, güziden nefsin
Sızlayan sol yanımdaki parçalanmış oyuncağım
Çünkü saf, çünkü küçük hanım
Çünkü kör kütük.

 

*Güzgünler: Hoşluklar, hayal ürünü canlılar, aklınıza ne gelmek isterse.

Defne Avcı

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...