Cep Aynası – II

Gece Gündüz
A A

Yoruldum dostum.

Düzde dağı konuşup dağı görünce düzülen ve çamura bulanmış avuçlarını asla görmeyen, görse de umursamayan insanlarla aynı yolun, çıkmayan çivisi olmaktan yoruldum. Anlam aramak zor belki ama benden önce birileri tarafından doğurtulup nereye gideceği hesap edilmemiş doğruları, doğru saymayarak; başkalarının zindanından çıkan ben, kim bilir belki de sen, kafalarımıza inen şu yumruklara direnmekten yorulmadık mı?

Duy sesimi ey dostum, duy!

Sen düşünce; sigarayı ters yakanlar korkak, saklayanlar ahmak, kaçanlar yarım insan sayılacak. Dostluğu, kalpten gelen bir çift söze âşık olanlar doğurmuş ise bir çift sözüyle seni ayağa kaldırabilen, dostundur! Ne bir uzun yol ne de bir kavga doğru olanı gün yüzüne vurur. Yazılmışsa iyi olan alnına, elbet bir gün seni bulur. Sonra sen, şeklini şemailini uydur uydur dur!

Dünyanın en güzel ülkesinde, dünyanın en kötü hâllerine düştük biz. Dünyanın en güzel insanlarıyla en çirkin olduğumuz vakitlerde karşılaştık ama mühim değil. Çünkü ne biz güzellikten yakındık ne de onlar çirkinliğimize aldandı. Bilir misin; dünyanın en güzel ülkesinde bir güzel, bir çirkini çok iyi anlardı. Anlamalıydı. Yoksa bu ülke, nasıl güzel kalırdı?

Kuş beslemek gibi bir şey hayata sarılmak. Bakınca bir ışıltısı yok ama hissedince kuşlar uçuyor işte. Üstelik bu kuşlar, hayatın kısa olmayan yanından uçuyor. Çünkü hayatın kısa olan yanında kuşlar değil, insanlar var. İnsanlar da uçmuyor, paralanıyor. Cemal Süreya şiirini yazıyor, anlayan nemalanıyor ve anlamayan, güzel olana saldırıyor…

Bende bir yalnızlık acısı var dostum.

Geçmiyor. Geçmek nedir bilmiyor. Mükemmel bir dünyanın var olduğuna inanıp beni mükemmel kılmadan o dünyaya doğru koşuyor. Ben, yalnızlıktan kan ağlarken o, “Ufukta koca bir ışık var!” deyip beni ayağa kaldırıyor. Yaralarımın sebebi yalnızlığım, yalnızlığımın sebebi insanlar ve insanı insana kıranlar; yalnız olmayanlar…

Işıkları kapatınca herkes güzel, her yüz merak etmeye değer. Dünya, pas tutmuş bir demirse eğer; usta, başına nasırlı ellerle vurunca o acıya değer. Acı, böyle doğacaksa ne güzel ama yalnızlığın acısına ne değer? Sonunda var mıdır o mükemmel yer?

Ben nerdeyim dostum?

Sen söyle, biz neredeyiz?

Bu yazının diğer bölümlerini okudunuz mu?

Caner Yoloğlu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...