Beyazıt Meydanı

Gece Gündüz
A A

Beyazıt Meydanı

Düşsem avlusunda baharın
Dökülsem kışın ortasına
Yarınlarım geçmişimde
Geçmişim acılarda kalsa
Tutuşup giderken kara bir zindana
Tutar mısın ellerimden
Beyazıt Meydanında…

Martıların yüzü kara
Yüzü kara çocuk seslerinin
O sesler yetmiyor
Bu karanlığı aydınlatmaya.
Bir hayal kurup
Kurup kurup inanmalar
Kalmadı bu viran diyarda…

Ensesinde korkuyla inananlar
Yürüyorken aşksız bir zamana
Nasıl anlatırız bugünleri yarınlarda!
Bugünler ince bir sızı göğsümün ortasında
Kalbim sonbaharına yakın ve sen
Tutar mısın ellerimden
Beyazıt Meydanında…

Çekilip gittik
Har vurup harman savurduk
Meydan namerde kaldı
Yarınlar meçhul bir yolda.
Tutunacak tek dal içimizdeyken
Varıp gidiyorsak körpe ovalara
Bir nokta dahi olamayacağız ömrün sonunda!
Vakit epey oldu
Ben bekliyorum kıyıda
Vapur sesleri aralıyor içimin perdelerini
İçimin perdeleri beyaz bir gömlek aslında
Kolları yok, düğümü sırtımda ve sen
Tutar mısın ellerimden
Beyazıt Meydanında…

Çiçekler şarkı söylüyor dağ sırtlarında
Rüzgârda süzülüyor bir nota
O notada umutlar gizli
Umutlar varıyor kara şehirlerin alnına
Dokunuyor tek tek harap olanlara
Ve diyor ki ozan:
Ah yalan dünya, yalandan dünya…

Konuşacak kimsem kalmadı
Dağıldım kaldım yalnızlığın ortasında
Bırakıyorum artık kendimi hiçliğin ortasına
“Belki…” diyorum, belki çıkarsın karşıma
Kayıp bir ezgi dökülür dudaklarından
Ve tutarsın ellerimden
Beyazıt Meydanında…

Demlenir aşk zamanla
Tadı bozulmadan dökülür boşluğa
O boşlukta güller açar
Güler çocuklar karanlığa,
Aydınlık seslerle bu defa
İyiler gülümserlerse, kötüler kalır
Çıkmaz bir sokağın sınırında…

Bu meydan ki yalnızları inandırır ışığa
Sesin yüz tutmuş meydanın ortasında
Islanan kaldırımlar uzanırken sonbahara
Kuşlar uçar ya tepemizden
Tepemizde zift karası kötülükler değil aşk varken
Tutar mısın ellerimden
Beyazıt Meydanında…

Caner Yoloğlu

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...