Sigaraya Başlamak

Gece Gündüz
A A

İki parmağımın arasında sıkıca tuttuğum sigaraya baktım bir süre. “Nasıl içilir lan bu?” diye sordum kendi kendime. Bilmediğim çok şey vardı, bu da onlardan biriydi.

Sigara hazırdı; peki ben hazır mıydım? Bu yaşıma kadar ağzıma bir kere bile yaklaştırmadığım bu mereti neden içecektim ki? Bu kez cevabı bilsem de söyleyemedim. Belki de cesaretsizin önde gideniydim… Bildiği sorunun cevabını, kendine dahi söyleyemeyen bir cesaretsiz…

Çakmak almam gerekiyordu, acemilik işte. Tek sigarayı paketine koydum, paketi de ceketimin cebine. Sigara içmek iyi gelecekti. Öyle umuyordum. Gecenin bu saatinde -saat gecenin üçü olmuştu- başka bir şey yapamazdım. Herkes içiyordu. Dertlerine iyi geliyormuş, öyle diyorlardı. Ben de başka bir yol bulamadım. Sigara içmesem nasıl dağıtırdım içimdeki acıları? Bedenime musallat olan bu hüznü, nasıl kaldırıp atabilirdim? Hepsinin, sigaranın o büyülü dumanıyla bedenimi terk etmesini gözlerimle göreceğimi düşünüyordum. O duman, havada yavaşça yükselirken ben, giderek hafifleyecektim.

Apartmana girdim tekrar; kapıyı açtım, mutfaktan çakmağı aldım, kapıyı sertçe üstüme örttüm. Kapını örten birinin olmamasının verdiği acıyı ilk kez bu kadar hissettim. Şimdiden bir yanıklık hissetmiştim boğazımda. Verdiğim nefesin buharı görünüyordu gecenin bu soğuğunda.

Öksürecektim ilk olması sebebiyle. Boğazım yanacaktı biraz da. Olsun, bitirecektim sigarayı yine de. Evin önünden uzaklaştım epey. Caddeye çıktım. Gündüz çok kalabalık olan cadde bomboştu. Bir ben vardım koskoca evlerin tuzak kurduğu bu daracık yolda. Hayat yolu buydu belki de. Her zaman yanında birileri vardı; sabah, akşam ya da gece. Ama göremiyordun onları. Çünkü insanlara en çok ihtiyacım olduğunda fark ettiğim bir şey vardı: Onlar uyuyordu. Ve annen hariç kimseyi uykusundan uyandıramazsın. Bunu da çok iyi tecrübe edinmiştim.

Tek sigarayı çıkardım paketinden. İşaret parmağım ile orta parmağım arasındayken ağzıma götürdüm. Bir süre daha yürüdüm böyle. Alışmak zor olacaktı ama zaten alışmamın çok daha zor olacağı şeyler yüzünden başlamayacak mıydım sigaraya?

Sol elimi siper ettim sigaranın önüne. Hafif bir rüzgâr vardı belki ama bunu yapmak hoşuma gitmişti. Çakmaktan yükselen alevin önce sigaranın kâğıdını, sonra tütününü alevlendirmesini izledim.

Ve ilk nefesi içime çektim…

Caner Tonkaz

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...