Kuytu

Gece Gündüz
A A

Kuytu

Sen, Tanrı, doğa… Neredesiniz?
Cıvık bir haldeyim. Koş gel.
Koş gel beni boğuyor hayat. Oksijen maskesi de yok ki dünyanın.
Her yer cehennem gibi sıcak.
Herkes zebani gibi suratsız.
Ve ben, bir ölü gibi dermansızım.

Buraları önceden dutluktu, şimdi gri puştluk.
Her yan AVM oldu, hangi dala tutunsak?
Gerçi istediğin yere tutun. Hiçbir acı geçmiyor, erteleniyor sadece,
Daha sert vuracağı sonraki seferlere.

Kayboldum. Kutup yıldızsız, pusulasız bir gecedeyim. Önüm ardım yas.
Tanrım, sevilmeyince tatsız oluyor buraları.
Dağın taşın tadı olmuyor izlemeye.
Sevmek kolay iş de sevilmek zor zanaat.

Gitmiyor Tanrım, gitmiyor.
Sevdiğim gidiyor, bu sızı gitmiyor.
Bir ben kalıyorum, bir de sevilme ihtiyacım.
Doğaya sarılayım desem, şehirdeyiz dımdızlak.
Sana koşayım desem bir günahkârım, yüzüm yok.
Yar desen bana her yerden ırak.

Hiçbir şeye umudum yok. Eskisinden de siyahım.
Dağlar kadar nedenim vardı umut etmeye,
sevmeye…

Şimdi yük bağlanmaz, topal bir şairim.
Dilim döndüğünce acılarımızı yazarım.
Ama şairin sözü uzaktan boş gelir.
Tanrım, söylediklerimi duyur sevdiğime. Satır aralarını anlat.
Yoksa benim dilim dönmez kavuşmaya.
“Gel!” de gelsin, “Sev!” de sevsin.
Şöyle bir boy göstersin yaşamıma da
Dağın taşın rengi gelsin.

Tanrım! Doğa, O… Hepsindesin.

Can Cafcav

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...