Kan

Gece Gündüz
A A

Kan

Sen bir yaraydın.
Ve hançeri severdin en çok dostlardan.
Görememiştin, hançerin dışındaki pamuğun özden olmadığını,
Seni iyileştireceğine olan inancından.

Sen bir yaraydın.
Ve hançeri severdin en çok dostlardan.
Sonradan öğrenmiştin, o yara bandı sandığının hançer olduğunu.
Bu da daha sivri kılıyordu hançeri.
Aldandın.
İlaç bilip yarana bastıkça kanadığının farkına,
Kanlar içinde boğulurken vardın.

****

Sen bir hançerdin,
Yaraya âşık olan.
Sırf pamuk sardın etrafına
Yarayı sağaltmak için.
Hatta her yanını pamuğa doladın
Hançer olduğunu unutmak için.
Fakat sen bir hançerdin;
İyi niyetli
ve sivri

Sen dokundukça aktı kanı yaranın.
Kanadıkça sen sarmak istedin,
Aldatmaya çalıştın kendini.
Özünden başka bir şey olamayacağının farkına,
Birini kanlar içinde bıraktığında vardın.

****

Belki de tek suçu âşık olmasıydı hançerin.
Yaranın tek suçu ise
Hançerin, yarasına yara bandı olmasına inanmasıydı.
Belkilerin ipiyle ancak belirsizliğe varılabiliyordu.
Ve belirsizliğin ikliminde en çok soru işareti yetişiyordu.
İnanmak ya da aşık olmak ne kadar suçtu?
Mesela yaz değilse illa kış mıydı?

Belki de zerre suç yok ortada
Ama her yer kan revan.
Belki de kışın adı yok ortada
Ama her yer kar boran.

Can Cafcav

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...