Çarmıhın Çivileri

Gece Gündüz
A A

Çarmıhın Çivileri

Hepten geldi yaz. Hüzün ise şakağımda çakılı.
Yaz gelse de, güz gelse de dinmiyor karım.
Sokaklar insan kaynıyor, sevgililer el ele.
Nasıl beceriyorlar kavuşmayı?
Galiba kadınları hiçbir yere gitmiyor.
Erkeklerin kafası ise soru soramayacak kadar dingin.

Mecnun’un düştüğü çöl oldum.
Şimdi hangi Leyla yeşertebilir bu kurağı?
Yolun sonu bir siyah boya.
Karanlıktan başka tuvalim yok.
Sevmek için bahaneler arıyorum artık.
Sevda ne demekmiş ölmeden evvel unuttum.

Gün gün ufalanıyorum. Milim milim…
Her küçük esintide dağılıyor benden kopanlarım.
Bir gün bir bakacaksın kaybolmuşum hepten.
İşte o zaman kendimi ben de bulamayacağım.

Oysa ellerinden çiviledim yüreğimi sevdana.
Sevdayı nefes almamın yegâne nedeni bildim.
Fakat her gün gerildiğim ama bir türlü ölmediğim
Bir çarmıhmış beni sevmemen.
Öldürmeyen bir can çekişmesiymiş aramızdakiler.
Ne yazık ki artık dermanım yok. Üflesen düşeceğim.

Bana fırtına olma.

Sunduğun esvap çok dar sevdiğim.
Dost olamayız biz ne kadar uzvumu kessem de.
Ancak gök olursan örtülür tenim.
Şayet beni sevmeyeceksen alışacağım çıplaklığa,
Ayazlara nasır bağlayacağım.

Çok insan öldürdüm ben sevdiğim.
Çok insan öldürdüm atardamarından.
Fakat kestiğim yerlerden kan akmadı hiçbir zaman.
Akan şey daima histi.
O hislerde boğulan ise sadece bendim.
Sakın ola kendini namlunun ucuna koyma sevdiğim.
Çünkü seni öldürürsem bir yara bantlık his akmayacak.
Sen ölürsen koca bir yanardağ patlayacak.

Bu yanardağa çıra olma.

Cemresi yer çekimine direnen doğmamış bir baharım ben.
Solgun çiçekler sunarım ancak ve ancak.
Kırağı çalar güneşimi, acı patlıcanın bile başına gelmezken.
Ahvalim budur sevdiğim. Gidiyorsun. Heybende hisler…
Ölmüş de hasretine gömülmüş gibiyim

Bu mezara toprak olma.

(2019)

Can Cafcav

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...