Zaman Ziyan

Gece Gündüz
A A

Zaman Ziyan

Bırakmalı mıyım acaba tuttuğum, inandığım şeyleri? Beklemeyi yitirmeli miyim zamandan?

Dünya dönerken sadece izlemek istemiyorum. Beklemek değil, yazmak yıpratıyor beni. Özlüyorken yazmaktan yıpranıyorum, asıl yangın burada başlıyor. Özlüyorsun, öldüm sanıyorsun ama ölmüyorsun. Uzansan yetişeceksin oysa sonsuz boşluğa, uzanıyorum kısa kalıyor umudum mutluluğa. Şiir benim katilim, ne yaşıyorsam onun yüzünden. Ne tam öldürmeyi başardı ne de yaşatmayı. Yaralı kaldım. Üstelik dizelerine kaç dikiş attım tutmadı. Ne kadar sardıysam sarayım kelimeleri, kapanmadı. Şiirlerin kurtardığı tek bir yer var…

Islak dudaklarıyla rüzgârın esmesini bekleyenlerin çaresizliği, kalbime yeter. Bir yer bulabilsem keşke; bir de rüzgâr bana tüm düşünceleri unutturan. Bana ait olmayan gözlerden, hiç gelmeyecek birini beklemekten, umut etmekten yorulmadım mı? Bir yüzün ortasına bağırmak yerine susmayı seçmek çok ağır. Söyleyebildiklerimden daha fazlasını anlamayan insanlara susmak çok güzel…

Sevmeyi özledim; eskisi kadar güzel sevemiyorum, kalbim bozuldu. Tercih edilmiş yalnızlık yoktur ya da yarı yolda kalmışlık; buna mecbur bırakılmışsındır. Unutmaktan değil vazgeçmekten bahsediyorum; çaresizlikten, kimsenin olmamasından. Zamana bıraktığın anlarının anı oluşturmasından… Kalmışım bir başıma, içimde olup bitenin kimseye zararı yok. Şu günlerimin üstünde sonsuz yaşayan kelebekler uçuyor. İmkânsız. Ruhum, cümlelerim kadar gurursuz; karışık ve devrik. Bendeki gurur da bir tek umuda yeniliyor. Umutla beklemek fütursuzca, zaman ziyan.

Büşra Topal

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...