Işıklar Söndü

Gece Gündüz
A A

Işıklar Söndü

Beni kalbine hiç koymamış olan sana,

Yüzün bana dönmedi, diye ben hep baktığın yere giderdim. Sırf beni gör, diye gözlerinin içine bakardım; ne yaptımsa görmedin. Şimdi görsen bile ben baktığın yerde değilim. Her şeyi sildim kolay olmadı. Bu sana yazdığım son yazı belki de. Sana son kez sesleniyorum. Okusan da okumasan da sana yazılıyor her cümle.

Yaşadığım şeyi tarif edemem. Beni böyle bir sevginin içine koyduğun için, gözlerine baktığımda o ışıltıyı gösterdiğin için, kokunu üstüme sindirdiğin için, (Ellerini tutmamış olmamın bir önemi yok.) ellerini doya doya hatırlattığın için, sana milyonlarca kez teşekkür ederim. Ne varsa yaşadığım, olduğum kişiyi daha da evirdi. Şimdi hiç tanımadığından daha farklıyım.

Yazdığım onca şey sana… Aklımdan ne geçtiyse bir ucunu sana bağladım. Dualarımı sana bağışladım. Bundan sonra bana yaşattığın hüzün kadar mutluluk yaşa. Sana ah edemem, beddua hiç etmem. Beni büyütüp koca kadına çeviren sensin. Ne öğrendimse senin aşkından, bundan sonraki aşklara pay ettim. Eğer sana verdiğim aşkın çeyreğini başkasına vermiş olsaydım beni mutluktan sarhoş ederdi. Sana verdiğim değerin yarısını başka şeye pay etsem bana âşık olurdu. Ne yaptımsa tutamadım ellerimde seni. Sen hep uzaklaşmak istedin, uzakken gözle görülmeyecek kadar izini kaybettirmek istedin. Başardın.

Eski bir fotoğraf karesinin bir rüzgarla yere düşüp camının kırılması bana yaşattığın kırıklığın tarifi. Ya da tanımını yapamam henüz. Yaktın, küllerim bir odacığa yer edemedi. Benim koca kalbim, seni daha nasıl sever, diye başka yollar ararken senin kalbin, beni küçük bir yere sığdıramamış. Şimdi anlıyorum ki ben senin aklından bile geçmemişim. Gözlerin beklememiş sana gelmemi sağlayan yollarımı. Daha ne diyeyim ki canımın içi, tek bir izini bile bırakmadım. Gözlerin hâlâ çok güzel parlıyor başkasına. Ben üstüme alınmadım, korkma.

Mektubumun sonuna geliyorum yavaş yavaş. Bir daha ulaşmayacak hiçbir kelimem sana. Dur, dediğim yerde durdu yine bütün hislerim. Birkaç şeyi merak ediyorum sadece. Sen çoktan unutmuşsundur beni. Beni unutman seni daha da güçlü yaptı mı? Karmakarışık olduğunda düğümlerini ilk çözen bendim. Benden vazgeçmen seni daha mutlu etti mi? Umarım bir daha hiç karışmazsın. Çünkü bu aşk senin tüm kördüğümlerini açıp, kendime düğüm attırıyordu. Ben seni her düştüğünde elinden tutup yaralarını sarıp acıyan yerlerini öpmeye kabuldüm. Sevgilim benden vazgeçtin, şimdi senin bana hiç ihtiyacın olmayacak mı?

Gelmediğin, bilmediğin yerde devam edeceğim yaşamaya. Sen ayrı, ben ayrı.. Aynı şehirde yabancıyız. Bir daha görmeyi hiç istemiyorum. Ben aradığın o yerde değilim artık, sen beni tek bıraktın. Belki de hiç aramazsın.

Büşra Topal

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...