Güneşim Artık Bedenin

Gece Gündüz
A A

Karanlık odaya ışık oluyordu nefesim. Umudu da yenilgiyi de ben aşılıyordum bedenime. Kimseye ihtiyaç duymadan alıp veriyorum tüm mücadeleyi dört duvar arasındaki eşyaların üstünde.

Sırtımı yasladığım tüm duvarlar yosun bağlamayı bir türlü bırakmıyordu. Soğuk, çok fazla soğuktu her yer. Nefesim ısıtmaya yetmiyordu düşlediğim ne varsa onlara uzattığım ellerimi.

Bir sabah güneş doğdu. Gözlerimi açtığımda penceremden gelen ışık huzmesi değildi. Bedenimin tam ortasında sıcacık bir ruhun sesiydi. Gözlerimi kapattım ve sayabildiğim kadar çok sayı saydım. Tekrar açtığımda hala hissediyordum o güneşi. Bu bir düş değildi. İçimde solan ne varsa yok olmuş. Sırtımı yasladığım duvarlar çiçek açmış. Ben hiç öyle bir sabaha uyanmadım. Kırıklarımın arasından sızan güneş artık bedenin… Düşlemek, bir müzik sesine eşdeğerdi. Bir varlığa öyle güzel hükmedebiliyormuş ki kalp. Dünyada tüm hislerin var olduğunu bildiğim günden bu yana hep solgun tutmuşken hissettiklerimi, buna bir çiçek bağışladım.

Artık her şey için çok geçken, bir sabahla mümkün kıldığım tüm ihtimallerin zamanını bekliyorum.

Bahara uzanan bir pencere kenarına doğan güneş kadar aynı denli ısıtıyor içim bedenimi. Üstelik dünyada var oluşunu bildiğim günden beri geçmişime dair yaşanmış her acıyı, herkesi bir sabahta yok ettim. Yepyeni bir sayfadan varlığına bakmak, bir ilkbahar gibi taze hissetmek seninle mümkün.

Büşra Topal

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...