Dilhun

Gece Gündüz
A A

Dilhun

Yazacak tek kelimem dahi yok. Alelade kelimeleri birleştirip yazmak istemem alt alta. Şiir mi? Bundan sonra sadece acıyı anlatacak. Yazılarım, düşüncelerim artık beni anlatamayacak. Sonu olmayan bir boşluğa düşüyorum. Ne zaman açılır kanatlarım da yere çakılmam; inanın bilmiyorum. Uzun bir süre almayıp kalemi elime intihar ettireceğim anılarımızı. Ben, sen, biz özneleri bulundurmayacak -di’li geçmiş zaman; gelecek, gidecek, bekleyecek olmayacak artık. Karaladım tüm sayfaları simsiyahın altından, bundan sonra gökkuşağı görünmeyecek. Hiçbir şey aynı yerinden tekrar kırılmazken; ben defalarca aynı yerimden un ufak oldum. Toparlayamam bu saatten sonra. Her şeye veda ederken en çok bu sonu düşledim. Düşündüğüm her şey, her yerde gölgem gibi takip etti beni. Ne zaman battı güneşlerim, düşlediklerim de terk etti. Boğdu; ipsiz, zamansız gölgelerim bedenimi.

İttim bir parkın ortasında içimdeki çocuğu acımasızca yere. Arkama bakmadan uzaklaştım ruhumun boğulduğu yerden. Geri dönüşü olmayan sokaklarda artık evlerim. Bir ruhun ortasında sarhoş geziyor bedenim. Varlığımı tüm berduş ruhlara adıyorum. Uçurumdayım, ait olduğum yere sonunda ulaştım. Uçurum kenarlarında açmayan diğer tüm çiçekler kadar değersizim, ümitsizim; bir anlamı yok özel olmadan yaşamanın. Kirpiklerimi daha yavaş yaşamak için az kırpıyorum; her nefeste 10’a kadar sayıp öyle bırakıyorum. Gözyaşlarım yok artık, içimdeki çocukla onu da bıraktım. Yalandan izini sürdüğüm tebessümle oyalanıyorum. Şimdi gidiyorum. Geleceğim; öyle bir geliş olacak ki ne şiir yazdıracak gidenlere ne de çiçek açtıracak sıradan bahçelere. Ama şimdi biraz izin verin de gideyim. Gitmezsem, kendimden vazgeçeceğim.

Büşra Topal

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...