Kimsesiz Kelebek

Gece Gündüz
A A

Kimsesiz Kelebek

Bir şiir yazmak geliyor içimden,
Bir şiire başlayacak kadar güzel bir cümle bulamıyorum.
Bilmiyorum belki sıcaktan
Belki de ilham gelmiyor
İlhama falan da inanmıyorum aslında
Sıcaktandır diye düşünüyorum.
Eski, tozlanmış pikabıma
Hayat kadar çizilmiş bir plak koyuyorum
Cızırtılı sesi, Temmuz akşamı yağmur yağıyormuş gibi
Serinliyorum biraz,
Biraz biraz yazmaya başlıyorum
Uzaklara bakıyorum,
Sanki denizle gökyüzü birleşiyor ileride
Sonra gökyüzünde yüzmek istiyorum
Kelebekler misali
O kadar çok şey aldın götürdün ki benden
Bir kelebek kadar hafif hissediyorum kendimi
Gökyüzünü boylu boyunca yüzerim gibi geliyor
Sonra cesaretimi de aldığını fark ediyorum
Usulca sandalyeme dönüyorum

Hep kendi acılarına üzülen birisiydim ben
Ne yapayım ki
Dersleri iyi, aptal bir çocuktum eskiden
Bir köşeye siner, boş gözlerle etrafı seyrederdim
Şiir okumazdım,
Ama şairlerin isimlerini ezbere bilirdim,
Tanımadan, tanıdım zannederdim onları.
Öğrenene kadar bilmedim Süreya’nın hayatla ilişkisini
Görmedim, aşkı Oğuzcan gibi anlatan birisini
Ben hep kaçtım,
İsimlerini biliyordum elbette, yanlış anlaşılmasın
Ama ismini bilmeyle anlaşılmıyor ki bu adamlar
Dünyalarına girmeden,
Almadan damardan birkaç şiirini, tanımıyorsun
Bir gömleği bile olmadan,
Aşkıyla ısınan birini tanıdım sonradan
Âşık oldum sanıp başka şeyler kovalayan ben
Çok şey kaybettiğimi anladım.
Daha fazla acı çekmek istemiyorum,
Bileklerimi kessem kurtulmaya yeter mi?
Ya da çözeyim bağlı olduğum ipi
Tanrım, gökyüzünde süzülmek güzel
Peki yere düşersem kim yakalayacak ipimi
Bu ihtimaller denizi, kesiyor nefesimi
Korkuyorum ve bekliyorum ecelimi…

Burak Acar

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...