Kanserli Gül

Gece Gündüz
A A

Kanserli Gül

Bir şairin dizilerine bağışlıyorum saçlarımı,
Kanserli yüreğime ümit serperken sen.
Gözlerinden lüle saçlarına akıyorum
Yağmur sesiyle kulaklarımda çınlayan sen.
Ben, paragraf başında ölmüş bir kahramanken,
Bir şiirde işe başlıyorum
Ömrümce görmediğim renklerde bir çiçek
Sırtında acılar taşıyan bir arı tanıyorum
Acılar konuyor yanağına,
Yüreğim sızlıyor, seviniyorum.
İlk kez kullanıyorum onu hayatımda
Sanırım ölüm, en derin uykusunda
Çünkü gözlerinin içi tenha
Özlemin kelebeklerle kaçtı, hapsoldu yıldızlara
Ölen bir kelebek uçamaz nasıl olsa
Sevinirim, ölüm hâlâ uykuda,
Sevinirim, kelebek hâlâ hayatta.

Koparılmış bir gülün dikenlerini ayıklıyorum,
Ölü bir bedeni düşlerinden ayırırken
Üzüldüm demek istiyorum, ellerim kanlıyken
Ölmüş bir çiçek nasıl kesebiliyor yüreğimi,
Anlayamıyorum.
Ellerim, ölü bir hissizlikle sevişiyor
Bu nasıl bir ameliyat Tanrım
Çiçekler sevmek için yetmiyor.
Bir romanda başkahraman olarak güller açıyor,
Dikensiz, gözlerin rengi güller.
Gülleri suyla karşılıyorum,
Gözyaşlarım fıskiyesi ömrümün.
Ömrümü renklerine bağışlıyorum,
Gözlerin rengi açıyor güller, geriye çekiliyor acılarım
Seviniyorum, romanın sonu umuda bağlanıyor,
Seviniyorum, güllerden aşk kokusu yayılıyor.

Burak Acar

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...