Firari Bir Şair

Gece Gündüz
A A

Firari Bir Şair

Bir şairin kalemi bıraktığı günden yazıyorum sana
Umudun evindeki çıkmaz sokaktan
Umarsızca gece oluşuna saklanıyorum
Papatyaların değersizliğine aldırmadan
Ay’ın ışığıyla oynaşan gölge, bağırıyor uzaktan,
Papatyalar diyor, değersiz olamaz ki onlar.
Yağmur yönünde çeviriyorum plakları
Susuyor şarkılar, ıslatıyorum bulutları.
Dümeni kaybolmuş bir yıldırım düşüyor
Güneş oluyor sokak lambalarım,
Sokaklarda bendimi buluyorum
Sensizlik rüzgârlarıyla savrulurken
İsmini tüm şehirlere haykırıyorum.

Şiirin ölüme döndüğü günden yazıyorum sana
Defterime karanlık satırlar döktüğüm günden
Düşlerim bir isyana kalkışıyor
Dolduruyorum bir trene ruhumu
Sevmek zehri döküyorum,
Siyaha çalıyor özlemin
Fırtınalar koparıyorum,
Güçlü bir yaygara çıkarıyor sessizlik
Susuyorum,
Tren kaçıyor, zaman bitiyor
Yok oluyorum, hiçlik tanrısı uyandırıyor
Ruhum ölüm uykularında.

Bir şairin toprağa düştüğü günden yazıyorum sana
Küreklerce toprağın altında, boğulurcasına
Ölümü yazıyorum,
Uyuyan ateşim solmuşçasına.
Soğuyor ruhum bu depremli hayatta
Çürüyor hislerim, gömülüyor umutta
Hiçliğin nefesinden yazıyorum sana
Ellerini çekişinden yakınırcasına.

Şiirin ayaza döndüğü günden yazıyorum sana
Düşlerime karların düştüğü günden
Beyazlar içindeki ölümsüzlüğümden
Sesimi duyuyor eski bir ayna
Üzgün bir yüzle duruyor karşımda
Gözyaşına özlemimden utanırcasına
Ağlıyor, lapa lapa kaçarcasına.

Yok oluşun yıl dönümünden yazıyorum sana
Son dokunuşuna taparcasına.
Kokusu olmayan bir bebek, ağlıyor uzakta
Düşüyor çınlamaları yabancı bir kulaktan
Yabancılaşan ruhumla koşuyorum yanına
Ulaşılmaz oluyor, ruhu firarda

İnsanlığımı dinlendiriyorum boğazın sularında
Demliyorum huzuru tuzlu bir umutla
Islanmak zamanı durdurmaya yetmiyor ama
Umutlanıyor ruhum, ıslandıkça.

Burak Acar

Paylaşmak güzeldir...

Sol Göz Sağ Göz Giriş Baykuş
+ kaç yapar acaba? Cevap Bekleniyor
Şifremi Unuttum
Yükleniyor...